معیارهای خودساخته معیارهای خودساخته ، مانع احساس رضایت
و وصل شدن به لحظه ی حال هستند!
من اگر این و داشته باشم دیگه خوشبختم
تا به فلان چیز نرسم نمیتونم آرامش داشته باشم!

این شرایط مناسبم نیست
خوشحالی بمونه برای وقتی که شرایط و عوض کردم
فعلا وقت ندارم!

کیه که بگه با این طرز تفکر زندگی نکرده؟!
حتی منی که این متن و مینویسم
در بخشهایی گرفتار این طرز فکرم
پس با این طرز فکر، غیرطبیعی برخورد نکنید!

این هم بخشی از طبیعت دنیای ذهنیمون برای بقامون بوده
و تا پایان هم از این طبیعت ها راه گریزی نیست
اما میشه دوز این افکار و با تمرین آگاه بودن بهشون، کم کرد

معیارهای خودساخته، مانند وعده های دروغین والدین
در کودکی برای دلخوش کردنمون به آینده اند که امیدوار باشیم!
حتی اگر در اعماق وجودمون بدونیم که
این امیدواری توهمی بیش نیست.

گاهی ناامید بشید
ناامیدی های واقعی شفابخش اند!
گاهی نه حقیقت، بلکه رها شدن از دلخوشی های فریبنده
از توهم آزادمون می کنه.

در ناامیدی های واقعی، پذیرشی عمیق
و نیروی بزرگی برای تلاش، پنهان شده
تا حد امکان از معیارهای خود ناامید بشید
پشت هیچکدوم از این معیارها چیزی که پیِش هستید نیست.

متن : فرامرز فرحمهر
نویسنده : ماهی سرد ، در تاریخ: جمعه 17 شهریور 1396 ساعت 02:19 ق.ظ ،

نظرات()

موضوعات:شعرهای 1396،

قوانین ازسال نظر
در زمینه‌ی انتشار نظرات ، رعایت چند مورد ضروری است:
1 - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
3 - مدیریت مجاز است نظرات تبلیغاتی را بدون ذکر دلیل حذف نماید .
4 - نظرات حاوی درخواست تبادل لینک و بنر و سوالات شخصی پاسخ داده نمی شود .
5 - نظرات حاوی مطالب کذب ، توهین یا بی‌ احترامی منتشر نمی شود .

 از اینجا دیدگاه خود را ارسال کنید